پروتکل GHG (Greenhouse Gas Protocol) و مدیریت انتشار گازهای گلخانه ای (۵)

ایزو ۹۰۰۱ ویرایش ۲۰۱۵ و ارتباط با نظام مدیریت ریسک ISO 9001:2015 بخش سه
اردیبهشت ۲۵, ۱۳۹۴
ایزو ۹۰۰۱ ویرایش ۲۰۱۵ و ارتباط با نظام مدیریت ریسک ISO 9001:2015 بخش چهار
اردیبهشت ۲۸, ۱۳۹۴
نمایش همه

پروتکل GHG (Greenhouse Gas Protocol) و مدیریت انتشار گازهای گلخانه ای (۵) | Ics ایران

سلسه یادداشت های مهندس فضل اله کامیاب مدیر پروزه های کیفیت ساختمانی و ارزیاب زیست محیطی ICS

یکی از گامهای اولیه در برآورد موجودی گازهای گلخانه ای تعیین حدود و کرانه در سطح سازمان (Setting Organization Boundaries) می باشد. هر سازمان یا شرکتی می تواند براساس ساختار سازمانی، نحوه مالکیت، نوع مشارکت، تجارت مشترک، تعداد شعب و موارد قانونی، حدود و گستردگی متفاوتی داشته باشند.

هر شرکت جهت برآورد و اعلام موجودی گازهای گلخانه ای می تواند از دو دیدگاه متفاوت زیر استفاده نماید:

۱- سهم عادلانه (Equity share approach)

۲- کنترلی (Control approach)

پیشنهاد می شود این دو روش بصورت تلفیقی و همزمان مورد استفاده قرار نگیرند.

در نگرش حق السهمی، موجودی کلی انتشار گازهای گلخانه ای یک شرکت براساس میزان برخورداری و سهم عملیاتی (operations) هر بخش محاسبه می گردد. این نگرش منعکس کننده تمایلات اقتصادی است و میزان مالکیت در بخشهای اجرایی یا عملیاتی مدنظر قرار می گیرد.

در نگرش کنترلی ، یک شرکت یا سازمان فقط میزان انتشار عملیاتی که روی آنها کنترل ۱۰۰% دارد را محاسبه می نماید. در این روش حتی عملیاتی را که شرکت مالک بوده اما عملا روی آن کنترلی نداشته باشد مورد محاسبه قرار نمی دهد.

دیدگاه کنترلی به دو زیر گروه : الف- کنترل مالی (financial control) و ب- کنترل عملیاتی (operational control)  تقسیم می شود.

در حالت کنترل مالی، یک شرکت بیشترین اختیار و تاثیر را در سود و زیان و ریسک های مالی مرتبط با یک عملیات را دارد و در روش کنترل عملیاتی، شرکت بطور کامل حق و کنترل روی سیاست گذاری و انجام عملیات (operation) را به عهده دارد.

انتخاب روشهای نامبرده فوق جهت محاسبه موجودی گازهای گلخانه ای، بر اساس ساختار و ماهیت سازمان و هدف از انجام این فرآیند صورت می پذیرد. که جهت روشن شدن مطلب می توان به ذکر نمونه هایی از آنها به شرح زیر پرداخت:

–         در مواردیکه جنبه های بازرگانی، اقتصادی و مالکیت مطرح باشد، روش حق السهمی ارجحیت دارد

–         در مواردیکه تجارت انتشار گازهای گلخانه ای در سطح دولتی مدنظر باشد، نگرش کنترل عملیاتی مناسب تر است

–         در مواردیکه تعهدات و مدیزیت ریسک موضوعیت داشته باشد، دو روش حق السهم و کنترل مالی بهتر عمل می کند

–         اگر تعهدات مالی مدنظر باشد، روشهای حق السهم و کنترل مالی مطلوب تر است

–         در صورت اهمیت داشتن مراتب مدیریتی و لزوم کنترل عملکرد آن، نگرش کنترلی مناسب تر می باشد

–         در مواردیکه هزینه ها مدنظر باشد، باید توجه داشت که روش حق السهمی از کنترلی مشکل تر و بالطبع گران تر می باشد

–         در صورتیکه یکپارچگی و کامل بودن گزارش اهمیت داشته باشد، بهتر است از روش کنترل عملیاتی استفاده نشود

 ادامه دارد.

دیدگاه ها بسته شده است