پروتکل کیوتو و اجرای پروژه CDM (Clean Development Mechanism)در ایران (۱)

استاندارد عملیات خوب تولید GMPکارخانجات تولیدکننده داروهای گیاهی
فروردین ۱۸, ۱۳۹۴
در مورد استاندارد ISO 14064 بیشتر بدانیم (۷)
فروردین ۲۳, ۱۳۹۴
نمایش همه

پروتکل کیوتو و اجرای پروژه CDM (Clean Development Mechanism)در ایران (۱) | Ics ایران

یادداشتی از خانم دکتر لیلا عدالتی فرد مدیر تحقیق و توسعه و مدیر فنی بخش کشاورزی ICS

پس از تصویب پروتکل کیوتو در سال ۱۹۹۷ و مشخص شدن میزان تعهدات کشورهای صنعتی در کاهش گازهای گلخانه ای، کشورهادرگیر تدارک اجرایی بودن تعهدات خودشدند.

با توجه به پیوستن کشور ایران به پروتکل کیوتو در آذر ۱۳۸۴ امکان بهبود و شرایط عملکرد نیروگاه های فسیلی جدید، کاهش مصرف سوختهای فسیلی و ذخیره سازی آنها برای نسلهای آتی، ونیز کاهش تبعات زیست محیطی و نشر گازهای گلخانهای در کشور ایجاد می گردد. در این راستا، انجام پروژه های بهبود راندمان انرژی و انرژیهای تجدید پذیر در قالب مکانیزم توسعه پاک(CDM) کشورهای در حال توسعه می‌تواند با هزینه کمتری میزان انتشار دی اکسید کربن را کاه شداده و از طرف دیگر کشورهای در حال توسعه بعنوان کشور میزبان به توسعه پایدار نزدیک تر شوند .

باید توجه نمود که سیاستهای فعلی بخش انرژی کشور ایران، سیاست های بهینه ای نمی باشند و بنابراین پتانسیل های زیاد برای اصلاح و بهبود تولید و مصرف انرژی در کشور وجود دارد. علی رغم تلاشهای بسیاری که به‌منظور صرفه جویی انرژی و اجرای سیاست های زیست محیطی با بهره گیری از انرژیهای تجدیدپذیر صورت می گیرد، اما هنوز مصرف بی رویۀ سوختهای فسیلی و ارزان بودن آن در ایران یک عامل بازدارنده در جهت مصرف بهینه انرژی و ارتقاء انرژیهای تجدیدپذیر و پایدار تلقی می‌شود.

نکتۀ سیاسی بسیار مهم برای کشورهای در حال توسعه، در کنوانسیون تغییر اقلیم و نیز در پروتکل کیوتو، آن است که” آنها هیچگونه تعهد الزام آور برای کاهش گازهای گلخانه ای نپذیرفته اند”، بلکه به طور کلی متعهد می‌شوند تا برای دستیابی به اهداف کلی این معاهده بدون هیچ گونه تعهد کمی، در چهارچوب زمانی بکوشند. در حقیقت معاهده کیوتو تنها کشورهای صنعتی را به کاهش انتشار گازهای گلخانه ای مکلف کرده است.

 

دیدگاه ها بسته شده است