ایزو ۹۰۰۱ ویرایش ۲۰۱۵ و ارتباط با نظام مدیریت ریسک ISO 9001:2015 بخش ۹

ثبت و صدورگواهینامه های کشاورزی توسط ICS
تیر ۲۵, ۱۳۹۴
پروتکل GHG) Greenhouse Gas Protocol) و مدیریت انتشار گازهای گلخانه ای (۱۱)
تیر ۲۹, ۱۳۹۴
نمایش همه

ایزو ۹۰۰۱ ویرایش ۲۰۱۵ و ارتباط با نظام مدیریت ریسک ISO 9001:2015 بخش ۹ | Ics ایران

۵-۴-۴ ارزشیابی ریسک

هدف از ارزشیابی ریسک دستیابی به امکان تصمیم گیری بر اساس خروجی تجزیه و تحلیل ریسک است و تصمیم در مورد اینکه کدامیک از ریسک ها نیاز به کاهش داشته و الویت استقرار ارزشیابی ریسک کدام است.

ارزشیابی ریسک شامل مقایسه سطح ریسک بدست آمده طی فرآیند تجزیه و تحلیل با معیار ریسک در نظر گرفته شده هنگام بررسی محدوده می باشد. بر اساس این مقایسه، لزوم کاهش            می تواند مد نظر قرار گیرد.تصمیمات بایستی در محدوده های گسترده تری از ریسک مدنظر بوده و شامل توجه به حد قابل تحمل ریسک ها توسط ذینفعان (بجز سازمان که از ریسک منفعت             می برد)، باشد. تصمیمات بایستی با الزامات قانونی، مقرراتی و دیگر الزامات انطباق داشته باشد.

در برخی شرایط ارزشیابی ریسک می تواند به تصمیم گیری جهت تجزیه و تحلیل بیشتر منجر شود. همچنین ارزشیابی ریسک می تواند تصمیم گیری را نه به سمت کاهش ریسک، بلکه به سمت تامین کنترل های بیرونی هدایت نماید. این تصمیم می تواند تحت تاثیر نگرش سازمان به ریسک و معیارهای استقرار یافته ریسک قرار گیرد.

۵-۵ کاهش ریسک

۵-۵-۱ کلیات

کاهش ریسک شامل انتخاب یک یا چند گزینه جهت تعدیل ریسک ها و اجرای آن گزینه ها            می شود. یکبار اجرای این گزینه ها موجب می گردد که کاهش ها فراهم شده و یا کنترل ها تعدیل گردند.کاهش ریسک یک فرآیند تناوبی بوده و شامل موارد زیر است:

– ارزیابی کاهش ریسک

– تصمیم گیری در مورد اینکه آیا سطح ریسک کاهش یافته قابل تحمل است؟

– در صورتی که قابل تحمل نیست ایجاد یک کاهش ریسک جدید

– ارزیابی اثربخشی کاهش انجام شده

گزینه های کاهش ریسک لزوما در تمام شرایط دارای تداخل با یکدیگر یا کاملا مناسب نیستند. گزینه ها می توانند شامل موارد زیر باشند:

الف) اجتناب از ریسک یا شروع نکردن یا ادامه ندادن فعالیتی که ریسک را افزایش می دهد

ب) ریسک پذیری یا افزایش ریسک به منظور دنبال کردن یک فرصت

پ) از بین بردن منبع ریسک

ت) تغییر احتمال وقوع

ث) تغییر پیامد

ج) سهیم شدن ریسک با سایر ذینفعان (شامل پیمانکاران و بیمه ها)

چ) حفظ ریسک با تصمیم گیری آگاهانه

۵-۵-۲ انتخاب گزینه های کاهش ریسک

انتخاب مناسب ترین گزینه کاهش ریسک در برگیرنده تراز مالی هزینه ها و نتایج اجرا در مقابل منافع کسب شده در رابطه با رعایت قانون، مقررات و الزمات دیگر مانند مسئولیت اجتماعی و حفاظت محیط زیست طبیعی است. همچنین تصمیمات بایستی ریسک هایی که اساس اصول اقتصادی اقتصادی قابل توجیه نبوده ولی می توانند کاهش ریسک تضمین کنند را در نظر بگیرد، مانند ریسک های شدید ( با عواقب فاجعه بار) ولی نادر (با احتمال وقوع اندک)

تعدادی از گزینه های کاهش می توانند به صورت ترکیبی یا جداگانه نظر گرفته و اعمال شوند. سازمان بطور معمول می تواند از اتخاذ ترکیبی از گزینه های کاهش ریسک بهره مند شوند.

سازمان بایستی به هنگام انتخاب گزینه های کاهش ریسک، ارزش ها و برداشت های شرکا، همچنین مناسب ترین روش ها جهت برقراری ارتباط با آنها را در نظر بگیرد. از آنجایی که گزینه های کاهش ریسک می توانند بر ریسک ها تاثیر گذار باشند بایستی در تصمیم گیری سازمان یا نزد شرکا مد نظر قرار گیرد. گرچه برخی از گزینه های کاهش ریسک تاثیر یکسانی دارند، برخی از آنها می توانند بیش از سایر روش ها مورد قبول شرکا واقع شوند.

طرح کاهش ریسک بایستی بصورت شفاف فهرست الویت های اختصاصی کاهش ریسک را ایجاد نموده و شناسایی کند.کاهش ریسک به خودی خود می تواند ریسک ها را معرفی نماید. یک ریسک بارز می تواند حاصل شکست یا اثربخش نبودن اقدامات کاهش ریسک باشد. جهت اطمینان از اثربخش ماندن اقدامات کاهش ریسک، لازم است پایش،بخش لاینفک برنامه یکپارچه کاهش ریسک باشد.

همچنین کاهش ریسک، معرف ریسک های ثانوی است که نیاز به ارزیابی، کاهش، پایش و بازنگری دارند. این ریسک های ثانوی بایستی در برنامه کاهش همانند ریسک های اصلی گنجانده شده و به عنوان ریسک جدیدی در نظر گرفته نشوند. ارتباط بین این دو نوع ریسک بایستی شناسائی و نگهداری شود.

دیدگاه ها بسته شده است