ایزو ۹۰۰۱ ویرایش ۲۰۱۵ و ارتباط با نظام مدیریت ریسک ISO 9001:2015 بخش ۶

برگزاری دوره آموزشی ویژه سر ممیزین و ممیزین ICS – ایزو ۹۰۰۱:۲۰۱۵
خرداد ۲۴, ۱۳۹۴
پروتکل GHG)Greenhouse Gas Protocol) و مدیریت انتشار گازهای گلخانه ای (۸)
خرداد ۳۰, ۱۳۹۴
نمایش همه

ایزو ۹۰۰۱ ویرایش ۲۰۱۵ و ارتباط با نظام مدیریت ریسک ISO 9001:2015 بخش ۶ | Ics ایران

۴-۴ اجرای مدیریت ریسک

۴-۴-۱ اجرای ساختار جهت مدیریت کردن ریسک

در اجرای ساختار سازمانی جهت مدیریت کردن ریسک، سازمان بایستی

– زمانبندی و راهبرد مناسبی جهت اجرای ساختار، تعریف کند

– خط مشی مدیریت ریسک و فرآیندها را در فرآیندهای سازمانی بکار گیرد

– با قوانین و الزامات قانونی انطباق داشته باشد

– اطمینان حاصل نماید که تصمیم گیری در مورد تعیین و توسعه مجموعه اهداف با پیامدهای فرآیندهای مدیریت ریسک متناسب است

– حفظ اطلاعات و برگزاری دوره های آموزشی

– با شرکا جهت حصول اطمینان از مناسب باقی ماندن ساختار مدیریت ریسک ارتباط و مشاوره برقرار نماید

۴-۴-۲ اجرای فرآیند ریسک

مدیریت ریسک بایستی با این اطمینان اجرا شود که فرآیند مدیریت ریسک خلاصه شده در بند ۵ به عنوان بخشی از روش ها و فرآیندها در تمام سطوح مربوطه و کارکردهای سازمان به کار گرفته شده و در یک برنامه مدیریت ریسک به مورد اجرا گذارده شود

۴-۵ پایش و بازنگری ساختار

به منظور حصول اطمینان از اثربخشی مدیریت ریسک و اینکه بصورت مستمر عملکرد سازمانی را پشتیبانی می کند، سازمان بایستی:

– عملکرد مدیریت ریسک را بر اساس شاخص هایی که به صورت دوره جهت مناسب بودن، بازنگری می شوند اندازه گیری کند

– به صورت دوره ای، پیشرفت و انحراف از برنامه مدیریت ریسک اندازه گیری کند

– بصورت دوره ای مشخص نماید که آیا ساختار، خط شمی و برنامه های مدیریت ریسک مناسب باقی مانده و محدوده درونی و بیرونی سازمان مشخص می نماید؟

– اثربخشی ساختار مدیریت ریسک را مورد بازنگری قرار دهد

۴-۶ بهبود مستمر ساختار

بر اساس نتایج پایش و بازنگری ها، با این نگرش که چگونه ساختار مدیریت ریسک، خط مشی و طرح می توانند بهبود یابند، تصمیم گیری انجام گیرد. این تصمیم گیری ها بایستی به بهبود مدیریت ریسک سازمان و فرهنگ مدیریت ریسک آن منجر شود

۵- فرآیند

۵-۱ کلیات

فرآیند مدیریت ریسکی بایستی:

– جزء لاینفک مدیریت باشد

– در فرهنگ و شیوه ها ادغام شود

– متناسب با فرآیندهای تجاری سازمان شده باشند

این موارد شامل فعالیت هایی می شوند که در بند ۲-۵ تا  ۶-۵ توصیف شده اند. فرآیند مدیریت ریسک در شکل ۳ نشان داده شده است.

۵-۲ ارتباطات و مشاوره

بایستی ارتباطات و مشاوره با شرکای داخلی و خارجی در تمامی مراحل فرآیند مدیریت ریسک جای گیرد.

بنابراین، برنامه های ارتباطات و مشاوره بایستی در مرحله ابتدایی ایجاد شوند. این برنامه ها بایستی در خصوص موضوعات مرتبط با خود ریسک علل آن، پیامدهای آن (در صورتی که شناخته شده هستند) و اقدامات پیشگیرانه در راستای کاهش آنها باشند. ارتباطات و مشاوره داخلی خارجی موثری بایستی وجود داشته باشد تا اطمینان حاصل گردد که مسئولین اجرای فرآیند مدیریت ریسک و شرکا، اصولی که بر اساس آن تصمیم ها گرفته می شوند و علت نیاز به اقدامات خاص را درک می کنند و رویکرد گروه مشاوره ای می تواند:

-به تعیین مناسب محدوده استقرار کمک کند

– اطمینان از درک و مورد توجه قرار گرفتن علایق شرکا را بوجود آورد

– به حصول اطمینان از شناسائی کافی ریسک ها، کمک کند

– تجر به های گوناگون جهت تجزیه و تحلیل ریسک ها را گرد هم آورد

– از اینکه در تعیین معیار و ارزشیابی ریسک ها نگرش های گوناگون به طور شایسته ای مورد توجه قرار می گیرند اطمینان ایجاد نماید

– تائید مطمئن و پشتیبانی از برنامه بهبود را بوجود آورد

– مدیریت تغییر در خلال فرآیند مدیریت ریسک را به صورت مناسب تسهیل نماید

– ارتباطات درونی و بیرونی مناسب و یک برنامه مشاوره ایجاد کند

ارتباطات و مشاوره با شرکا مهم است چرا که ایشان بر اساس درک خود ریسک در مورد آن قضاوت می کنند. این ادراک ممکن است به علت تفاوت در ارزش ها، نیازها، فرضیات، عقاید و نگرانی های شرکا متفاوت باشند. از آنجائیکه نظرات آنها می تواند تاثیر بارزی در تصمیم گیری ها داشته باشند، بایستی برداشت شرکا شناسائی و ثبت گردیده و در فرآیند تصمیم گیری مورد توجه قرار گیرد. ارتباطات و مشاوره بایستی تبادل اطلاعات درست مرتبط، دقیق و قابل درک را تسهیل نموده، جنبه های رازداری و یکپارچگی را مد نظر قرار دهد.

ادامه دارد.

دیدگاه ها بسته شده است