مثال عملی محاسبه موجودی و میزان انتشار گازهای گلخانه ای (۱۰)
دی ۱۲, ۱۳۹۴
اقلیم هوشمند در کشاورزی، جنگلبانی و شیلات یا (Climate-smart Agriculture, Forestry and Fisheries(CSA
دی ۱۲, ۱۳۹۴
نمایش همه

اصول چهارگانه کشاورزی ارگانیک | Ics ایران

یادداشتی از سرکار خانم دکتر عدالتی فرد مدیر تحقیق و توسعه ICS

اصول چهارگانه کشاورزی ارگانیک

 اصل اول: سلامت

کشاورزی ارگانیک باید سلامت خاک، گیاه، حیوان (دام)، انسان و زمین را به تفکیک و در ارتباط باهم حفظ و بهبود بخشد. این اصل به سلامت افراد و جوامع، که نمی‌توانند جدا از سلامت اکوسیستم باشند اشاره دارد. خاک سالم، گیاه سالم تولید می‌کند که سلامت گیاه تضمین کننده سلامت انسان و دام سالم است. ایمنی، انعطاف پذیری و بازسازی از ویژگی‌های کلیدی سلامت است.

کشاورزی ارگانیک نقش مهمی را هم در کشاورزی و هم در فرآوری، توزیع و مصرف، به منظور حفظ و بهبود سلامت اکوسیستم‌ها و موجودات از کوچکترین جز در خاک تا انسان ایفا می‌کند. به طور خاص، کشاورزی ارگانیک برای تولید با کیفیت و مواد غذایی مغذی در نظر گرفته شده است، که از این طریق به سلامت و رفاه کمک می‌نماید. در کشاورزی ارگانیک باید از مصرف کودها، آفت کش‌ها، داروهای حیوانی و مکمل‌های غذایی به دلیل اینکه ممکن است اثرات سو بر سلامت داشته باشد، اجتناب شود.

 اصل دوم: اکولوژی

کشاورزی ارگانیک باید بر اساس سیستم‌های اکولوژیکی زنده و چرخه‌ها، کار با آن‌ها و کمک به پایداری آن‌ها باشد. این اصل کشاورزی ارگانیک را از درون سیستم‌های اکولوژیکی زنده مشتق  و بیان می‌کند که تولید بر پایه فرآیندهای اکولوژیکی و بازیافت استوار است.

تغذیه و رفاه از طریق اکولوژی محیط تولید خاص بدست می‌آیند. برای مثال، در مورد گیاهان زراعی، محیط خاک؛ برای حیوانات و اکوسیستم مزرعه و محیط آبی برای ماهی‌ها و موجودات دریایی است.

در کشاورزی ارگانیک، سیستم‌های برداشت طبیعی و مرتعی باید با چرخه‌ها و تعادل اکولوژیکی طبیعت سازگار باشد. این چرخه‌ها عمومی هستند اما گردش یا اداره آن‌ها اختصاصی است. مدیریت ارگانیک باید با شرایط، اکولوژیکی، فرهنگی و مقیاس محلی سازگار باشد. از طریق بازیافت مواد و مدیریت کارآمد انرژی به منظور حفظ و بهبود کیفیت محیط و حفظ منابع، ورودی‌ها باید کاهش یابند.

کشاورزی ارگانیک باید از طریق طراحی سیستم‌های زراعی، استقرار زیستگاه‌ها و حفظ تنوع کشاورزی و ژنتیکی به تعادل اکولوژیکی دست یابد. کسانی که محصولات ارگانیک را تولید، فرآوری، تجارت و یا مصرف می‌نمایند باید به محیط زیست از جمله مناطق در منظر دید، اقلیم، زیستگاه‌ها، تنوع زیستی، آب و هوا را حفظ و تقویت نمایند.

 اصل سوم: عدالت

کشاورزی ارگانیک باید با توجه به فرصت ها و قابلیت های زندگی و محیط های عمومی، عدالت را تضمین نماید.

عدالت بوسیله تساوی حقوق، احترام، عدل و نظارت بر تقسیمات جهان، هم در میان مردم و هم در روابط آن‌ها با سایر موجودات زنده توصیف شده است.

این اصل تاکید می‌کند کسانی که درگیر کشاورزی ارگانیک هستند باید در تمامی سطوح و برای تمام انجمن‌های کشاورزان، کارگران، فرآوری کنندگان، توزیع کنندگان، تاجران و مصرف کنندگان روابط انسانی را به شیوه‌ای که تضمین کننده عدالت باشد، هدایت نمایند.

کشاورزی ارگانیک باید کیفیت مطلوب زندگی و کمک به حاکمیت غذا و کاهش فقر را برای تمامی کسانی که با آن درگیر هستند فراهم نماید. از سوی دیگر به منظور تولید یک منبع کافی غذا و سایر محصولات با کیفیت کمک نماید.

این اصل بر این تکیه دارد که حیوانات باید در شرایط و فرصت‌هایی که مطابق با فیزیولوژی، رفتار طبیعی و رفاه آن‌ها می‌باشد پرورش یابند. منابع طبیعی و محیط زیستی که برای تولید و مصرف استفاده می‌شوند باید به لحاظ اجتماعی و اکولوژیکی مدیریت شوند و باید به درستی برای نسل‌های آینده نگهداری شوند.

عدالت نیازمند سیستم‌های تولید، توزیع و تجارت است که باز و منصفانه باشند و برای هزینه‌های اجتماعی و زیست محیطی واقعی محاسبه شوند.

 اصل چهارم: مراقبت

کشاورزی ارگانیک باید به صورت پیشگیرانه و مسولانه برای حمایت از سلامت و آسایش نسل کنونی، بعد و محیط زیست مدیریت شود.

کشاورزی ارگانیک یک سیستم پایدار و زنده است که به شرایط و تقاضاهای داخلی و خارجی پاسخ می‌دهد. مشاغل مرتبط با کشاورزی ارگانیک می‌توانند باعث بهبود کارایی و افزایش بهره‌وری شوند، اما نباید سلامتی و رفاه را به خطر بیاندازند. به تبع آن، تکنولوژی‌های جدید نیازمند ارزیابی و روش‌های موجود نیازمند بازنگری هستند. با توجه به عدم درک صحیح از اکوسیستم‌ها و کشاورزی، مراقبت باید انجام گیرد.

 اصل مراقبت همچنین بیان می‌کند که احتیاط و احساس مسئولیت، جنبه‌های کلیدی در مدیریت، توسعه و انتخاب تکنولوژی در کشاورزی هستند. علم برای اطمینان و اثبات اینکه کشاورزی ارگانیک، سالم، مطمئن و اکولوژیکی است، لازم است. هرچند، دانش به تنهایی کافی نیست و تجربه عملی، تجمیع افکار و دانش سنتی و بومی راه‌حل‌های معتبری را ارائه می‌دهند.

کشاورزی ارگانیک باید از طریق اتخاد فنآوری‌های مناسب و رد مواردی که غیرقابل پیش بینی هستند مانند مهندسی ژنتیک گیاهان(GMO)، از خطرات قابل توجه پیشگیری نماید. تصمیم‌گیری‌ها باید ارزش‌ها و نیازهای تمام کسانی را که ممکن است تحت تاثیر باشند منعکس نمایند، که این کار از طریق فرآیندهای شفاف و مشارکتی انجام می‌گیرد.

 

دیدگاه ها بسته شده است